تبلیغات
درد من و دوای من

ابزار هدایت به بالای صفحه

درد من و دوای من

تضمین یکشنبه 1394/02/13
تضمین آوردن شعر یک شاعر است در شعر خود مانند شعر ملک الشعرای بهار بر اساس قطعه معروف سعدی.

شبی در محفلی با آه و سوزی        شنیدستم که مرد پاره دوزی
چنین می گفت با پیر عجوزی         "گلی خوشبوی در حمام روزی
رسید از دست مخدومی به دستم"

گرفتم آن گِل و کردم خمیری         خمیری نرم و نیکو چون حریری
معطر بود و خوب و دلپذیری           "بدو گفتم که مشکی یا عبیری؟
که از بوی دلاویز تو مستم"

همه گلهای عالم آزمـــــــــــــودم     ندیدم چون تو و عبرت نمودم
چو گل بشنید این گفت و شنودم       "بگفــــــتا من گلی ناچیز بودم
ولیکن مدتی با گُل نشستم"

گل اندر زیر پا گسترده پر کـــرد       مـــرا با هم نشینی مفتخر کرد
چو عمرم مدتی با گل گذر کرد       "کمال هم نشین در من اثر کرد
و گرنه من همان خاکم که هستم"

  • تضمین
  • تضمین آوردن شعر یک شاعر است در شعر خود مانند شعر ملک الشعرای بهار بر اساس قطعه معروف سعدی.

    شبی در محفلی با آه و سوزی        شنیدستم که مرد پاره دوزی
    چنین می گفت با پیر عجوزی         "گلی خوشبوی در حمام روزی
    رسید از دست مخدومی به دستم"

    گرفتم آن گِل و کردم خمیری         خمیری نرم و نیکو چون حریری
    معطر بود و خوب و دلپذیری           "بدو گفتم که مشکی یا عبیری؟
    که از بوی دلاویز تو مستم"

    همه گلهای عالم آزمـــــــــــــودم     ندیدم چون تو و عبرت نمودم
    چو گل بشنید این گفت و شنودم       "بگفــــــتا من گلی ناچیز بودم
    ولیکن مدتی با گُل نشستم"

    گل اندر زیر پا گسترده پر کـــرد       مـــرا با هم نشینی مفتخر کرد
    چو عمرم مدتی با گل گذر کرد       "کمال هم نشین در من اثر کرد
    و گرنه من همان خاکم که هستم"

    خودم نوشتمش   یکشنبه 1394/02/13 | 10:54    [